пракла́дачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пракла́дачны пракла́дачная пракла́дачнае пракла́дачныя
Р. пракла́дачнага пракла́дачнай
пракла́дачнае
пракла́дачнага пракла́дачных
Д. пракла́дачнаму пракла́дачнай пракла́дачнаму пракла́дачным
В. пракла́дачны (неадуш.)
пракла́дачнага (адуш.)
пракла́дачную пракла́дачнае пракла́дачныя (неадуш.)
пракла́дачных (адуш.)
Т. пракла́дачным пракла́дачнай
пракла́дачнаю
пракла́дачным пракла́дачнымі
М. пракла́дачным пракла́дачнай пракла́дачным пракла́дачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пракла́дачны прокла́дочный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пракла́дка, -і, ДМ -дцы, ж.

1. гл. пракласці, пралажыць.

2. мн. -і, -дак. Прадмет, пракладзены паміж чым-н.

Кардонная п.

|| прым. пракла́дачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прокла́дочный пракла́дачны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ЛЯ́МЕЦ,

тоўсты, шчыльны тэкст. матэрыял, які атрымліваюць валяннем шарсцяных валокнаў. Акрамя шарсцянога і паўшарсцянога вырабляюць Л. мінеральны (з мінер. ваты на бітумным сувязным) і Л. з хім. валокнаў. Выкарыстоўваюць пераважна як пракладачны, цепла- і гукаізаляцыйны матэрыял.

т. 9, с. 423

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)