пракава́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пракую́ пракуё́м
2-я ас. пракуе́ш пракуяце́
3-я ас. пракуе́ пракую́ць
Прошлы час
м. пракава́ў пракава́лі
ж. пракава́ла
н. пракава́ла
Загадны лад
2-я ас. праку́й праку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час пракава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пракава́ць сов. прокова́ть;

п. цэ́лую гадзі́ну — прокова́ть це́лый час

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пракава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; ‑куём, ‑куяце; зак., што і без дап.

Каваць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прокова́ть сов.

1. (обработать ковкой) техн. пракава́ць;

прокова́ть желе́зо пракава́ць жале́за;

2. (ковать в течение какого-л. времени) пракава́ць;

прокова́ть це́лый день пракава́ць цэ́лы дзень.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пракаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прако́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. пракоўваць — пракаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)