пражава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пражава́ны пражава́ная пражава́нае пражава́ныя
Р. пражава́нага пражава́най
пражава́нае		 пражава́нага пражава́ных
Д. пражава́наму пражава́най пражава́наму пражава́ным
В. пражава́ны (неадуш.)
пражава́нага (адуш.)		 пражава́ную пражава́нае пражава́ныя (неадуш.)
пражава́ных (адуш.)
Т. пражава́ным пражава́най
пражава́наю		 пражава́ным пражава́нымі
М. пражава́ным пражава́най пражава́ным пражава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пражава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пражава́ны пражава́ная пражава́нае пражава́ныя
Р. пражава́нага пражава́най
пражава́нае		 пражава́нага пражава́ных
Д. пражава́наму пражава́най пражава́наму пражава́ным
В. пражава́ны (неадуш.)
пражава́нага (адуш.)		 пражава́ную пражава́нае пражава́ныя (неадуш.)
пражава́ных (адуш.)
Т. пражава́ным пражава́най
пражава́наю		 пражава́ным пражава́нымі
М. пражава́ным пражава́най пражава́ным пражава́ных

Кароткая форма: пражава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пражава́ны прожёванный; см. пражава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пражава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пражаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прожёванный пражава́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)