прадрашы́ць, -ашу́, -э́шыш, -э́шыць; -ашо́ны; зак., што.

Рашыць наперад.

П. пытанне.

|| незак. прадраша́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прадрашы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прадрашу́ прадрэ́шым
2-я ас. прадрэ́шыш прадрэ́шыце
3-я ас. прадрэ́шыць прадрэ́шаць
Прошлы час
м. прадрашы́ў прадрашы́лі
ж. прадрашы́ла
н. прадрашы́ла
Загадны лад
2-я ас. прадрашы́ прадрашы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прадрашы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прадрашы́ць сов. предреши́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прадрашы́ць, ‑рашу, ‑рэшыш, ‑рашыць; зак., што.

Рашыць наперад што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадраша́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прадрашыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

przesądzić

зак. прадрашыць, прадвызначыць, вырашыць наперад

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

предреши́ть сов.

1. прадрашы́ць, вы́рашыць (напе́рад);

2. (предопределить) прадвы́значыць, вы́значыць (напе́рад); (обусловить) абумо́віць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)