прагрыза́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прагрыза́ю прагрыза́ем
2-я ас. прагрыза́еш прагрыза́еце
3-я ас. прагрыза́е прагрыза́юць
Прошлы час
м. прагрыза́ў прагрыза́лі
ж. прагрыза́ла
н. прагрыза́ла
Загадны лад
2-я ас. прагрыза́й прагрыза́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прагрыза́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прагрыза́ць несов. (делать дыру) прогрыза́ть, проеда́ть; прогла́дывать; см. прагры́зці 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прагрыза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прагрызці (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагры́зці, -зу́, -зе́ш, -зе́; -зём, -зяце́, -зу́ць; прагры́з, -зла; -зі; -зены; зак., што.

Грызучы, зрабіць дзірку ў чым-н.

Мыш прагрызла дзірку.

|| незак. прагрыза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прагрыза́ць, прагры́зці dúrchnagen vt, dúrchbeißen* vt; zernágen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прогрыза́ть несов. прагрыза́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прагрыза́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прагрызціся.

2. Зал. да прагрызаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dúrchnagen vt прагрыза́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прагрыза́цца несов.

1. прогрыза́ться;

2. страд. прогрыза́ться, проеда́ться; прогла́дываться; см. прагрыза́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gnaw

[nɔ]

v.t.

1) гры́зьці, прагрыза́ць

2) разьяда́ць, паступо́ва падто́чваць

3) гры́зьці, непако́іць, му́чыць (пра страх)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)