праграмі́раванне, ‑я, н.

Спец.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. праграміраваць.

2. Раздзел прыкладной матэматыкі, які вывучае і распрацоўвае метады і сродкі складання праграм для вылічальных машын.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праграмі́раванне

(ад праграма)

складанне праграм рашэння матэматычных і інфармацыйна-лагічных задач на электронна-вылічальных машынах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

праграмава́нне, праграмі́раванне н. камп. Programmíerung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мультыпраграмі́раванне

(ад мульты- + праграміраванне)

спосаб выкарыстання электронна-вылічальнай машыны для адначасовага выканання некалькіх праграм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)