праблудзі́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праблуджу́ праблу́дзім
2-я ас. праблу́дзіш праблу́дзіце
3-я ас. праблу́дзіць праблу́дзяць
Прошлы час
м. праблудзі́ў праблудзі́лі
ж. праблудзі́ла
н. праблудзі́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час праблудзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

праблудзі́ць сов. проплута́ть, проблужда́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праблудзі́ць, ‑блуджу, ‑блудзіш, ‑блудзіць; зак.

Блудзіць некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

проблужда́ть сов. праблука́ць; (проплутать) праблудзі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проплута́ть сов., разг. праблудзі́ць; (проблуждать) праблука́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праблука́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. Блукаць некаторы час. Пеця да цямна праблукаў на беразе рэчкі, а начаваў пад дзедавай паветкай. Ракітны.

2. Тое, што і праблудзіць. Ад Залужжа да хутара па добрай дарозе дык паўгадзіны хадзьбы, а ў такую завею можна праблукаць па полі да ночы і на хутар не трапіць. Гроднеў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)