портре́т в разн. знач. партрэ́т, -та м.;
портре́т во весь рост партрэ́т на ўвесь рост;
поясно́й портре́т паясны́ партрэ́т;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фильм-портре́т фільм-партрэ́т, род. фі́льма-партрэ́та м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
партрэ́т м., в разн. знач. портре́т
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фільм-партрэ́т (род. фі́льма-партрэ́та) м. фильм-портре́т
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
скульпту́рны
1. скульпту́рный;
с. партрэ́т — скульпту́рный портре́т;
2. перен. скульпту́рный; релье́фный, вы́пуклый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Партрэ́т ’малюнак, рысунак, вялікая фатаграфія чалавека або групы людзей; апісанне знешнасці персанажа ў літаратурным творы’ (ТСБМ). З рус. портре́т ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 79); у рус. у пачатку XVIII ст. праз нов.-в.-ням. Portrait з франц. portrait (Праабражэнскі, 2, 110; Фасмер, 3, 335).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сілуэ́тны в разн. знач. силуэ́тный;
с. партрэ́т — силуэ́тный портре́т;
~ная кампазі́цыя — силуэ́тная компози́ция
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПАД’Я́ЧАЎ (Сямён Паўлавіч) (8.2.1866, с. Пад’ячава Дзмітраўскага р-на Маскоўскай вобл. — 17.2.1934),
рускі пісьменнік. Друкаваўся з 1888. Асн. тэмы апавяданняў, зб. нарысаў «Па этапе» (1903), аповесцей «Пакуты» (1902), «Сярод рабочых» (1904), «Забытыя» (1909) і інш. — жыццё вёскі, лёс сялянства. Аўтар аўтабіягр. аповесці «Маё жыццё» (кн. 1—2, 1929—32). Яго творчасці ўласцівы тонкая назіральнасць, багацце нар. мовы, форма сказа, драм. напружанасць канфліктаў, гумар.
Тв.:
Полн. собр. соч. Т. 1—11. М.; Л., 1927—30;
Избр произв. М., 1966;
Деревенские разговоры. М., 1975.
Літ.:
Макина М.А. Семен Подъячев: Лит. портрет. М., 1981.
т. 11, с. 510
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛА́ЗАРАЎ (Віктар Мікітавіч) (3.9.1897, Масква — 1.2.1976),
расійскі мастацтвазнавец. Чл.-кар. АН СССР (1943). Вучыўся ў Маскоўскім ун-це (1917—20), з 1924 выкладаў у ім, прафесар. У 1924—36 працаваў у Музеі выяўл. мастацтваў у Маскве. Даследаваў еўрап. музеі, гісторыю стараж.-рус., візант. і рэнесансавага мастацтва.
Тв.:
Портрет в европейском искусстве XVII в. М.; Л., 1937;
Происхождение итальянского Возрождения. Т. 1—3. М., 1956—79;
Андрей Рублев и его школа. М., 1966;
Русская средневековая живопись: [Сб. ст.]. М., 1970;
Старые итальянские мастера. М., 1972;
История византийской живописи. [Кн. 1—2], 2 изд. М.,1986.
т. 9, с. 98
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
уда́чны
1. уда́чный;
у. партрэ́т — уда́чный портре́т;
2. (успешный) уда́чный, благоприя́тный, благополу́чный;
~ная пае́здка — уда́чная (благоприя́тная, благополу́чная) пое́здка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)