По́гары

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. По́гары
Р. По́гараў
Д. По́гарам
В. По́гары
Т. По́гарамі
М. По́гарах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

по́гар Выгаралае месца на балоце, ямка (Віц., Маг., Палессе Талст.).

□ в. Погары Віц. (Рам. Мат.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)