плі́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плі́нт |
плі́нты |
| Р. |
плі́нта |
плі́нтаў |
| Д. |
плі́нту |
плі́нтам |
| В. |
плі́нт |
плі́нты |
| Т. |
плі́нтам |
плі́нтамі |
| М. |
плі́нце |
плі́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
плінт
(гр. plinthos = цэгла, пліта)
архіт. квадратная пліта, якая з’яўляецца ніжняй часткай базы калоны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)