плытаго́н, -а, мн. -ы, -аў, м.

Рабочы, які займаецца сплавам плытоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

плытаго́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. плытаго́н плытаго́ны
Р. плытаго́на плытаго́наў
Д. плытаго́ну плытаго́нам
В. плытаго́на плытаго́наў
Т. плытаго́нам плытаго́намі
М. плытаго́не плытаго́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

плытаго́н м. плотово́д, плотого́н, сго́нщик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плытаго́н, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца сплавам плытоў. Міхась сядзеў па-ранейшаму ў канцы плыта, дзе завіхаліся ля доўгага вясла два плытагоны. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плытаго́н, плы́тнік м. Flößer m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

плытагон, плытнік, сплаўшчык

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

плотого́н плытаго́н, -на м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rafter [ˈrɑ:ftə]n.

1. спла́ўшчык; плытаго́н

2. кро́квіна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

спла́вщик​II (леса) плытаго́н, -на м., плы́тнік, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

flisak

м. плытагон; плытнік, аснач

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)