пло́щадь ж.
1. в разн. знач. пло́шча, -шчы ж.;
пло́щадь геометри́ческой фигу́ры пло́шча геаметры́чнай фігу́ры;
жила́я пло́щадь жыла́я пло́шча;
поле́зная пло́щадь кары́сная пло́шча;
лесна́я пло́щадь лясна́я пло́шча;
2. (в городе, селе) пло́шча, -чы ж.; пля́ц, род. пля́ца м.;
Кра́сная пло́щадь Кра́сная пло́шча.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
площадь
Том: 24, старонка: 380.
Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)
пло́шча ж., в разн. знач. пло́щадь;
цэнтра́льная п. го́рада — центра́льная пло́щадь го́рода;
п. пасе́ву — пло́щадь посе́ва;
жыла́я п. — жила́я пло́щадь;
п. геаметры́чнай фігу́ры — пло́щадь геометри́ческой фигу́ры
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ачапі́ць сов. оцепи́ть;
а. пло́шчу — оцепи́ть пло́щадь
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бурва́лак, -лка м., обл. пло́щадь ж., майда́н
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жылпло́шча ж. (жыла́я пло́шча) жилпло́щадь (жила́я пло́щадь)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жилпло́щадь (жила́я пло́щадь) жылпло́шча, -чы ж. (жыла́я пло́шча).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пляц м.
1. (земля под домом и огородом) уса́дьба ж.;
2. (площадь, предназначенная для застройки) уча́сток;
3. (в городе, селе) пло́щадь ж.;
4. воен. плац
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
повали́тьII сов., разг. павалі́ць;
толпа́ повали́ла на пло́щадь нато́ўп павалі́ў на пло́шчу.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КУРТА́Д ((Courtade) П’ер) (3.1.1915, г. Баньер-дэ-Бігор, Францыя — 14.5.1963),
французскі пісьменнік і журналіст. У раманах філас.-сатыр. «Эльсенёр» (1949), сац.-паліт. «Джымі» (1951), «Чорная рака» (1953), «Чырвоная плошча» (1961; аўтабіягр.) гал. тэмы — акупацыя Францыі і Рух Супраціўлення ў 2-ю сусв. вайну, пасляваен. палітыка зах. краін, трагічныя падзеі ў СССР у часы культу асобы. Творы К. адметныя панарамнасцю, сюжэтнай разгалінаванасцю, дынамізмам дзеяння, спалучэннем дакументальнасці з псіхалагізмам. Аўтар зб-каў апавяданняў «Абставіны» (1946) і «Вышэйшыя жывёлы» (1956), кніг публіцыстыкі. На бел. мову навелу К. «Канец Італіі» пераклаў А.Мароз.
Тв.:
Бел. пер. — Канец Італіі // Французская навела XX ст. Мн., 1992;
Рус. пер. — Джимми. М., 1953;
Красная площадь. М., 1963.
Е.А.Лявонава.
т. 9, с. 53
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)