плодови́тый прям., перен. пладаві́ты, пло́дны; (о почве) урадлі́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плодовитый

Том: 24, старонка: 373.

img/24/24-373_2018_Плодовитый.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

пладаві́ты прям., перен. плодови́тый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пло́дны

1. в разн. знач. пло́дный;

~ная пчала́ — пло́дная пчела́;

~ная ста́дыя — пло́дная ста́дия;

2. (быстро размножающийся) плодови́тый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)