Племянныя сувязі 3/70

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ПЛЕМЯННЫ́Я ГАСПАДА́РКІ, племгасы,

жывёлагадоўчыя гаспадаркі, што маюць высокапрадукц. статак жывёл пэўнай пароды, прыплод ад якога гадуюць на племя. Уключаюць племянныя заводы, саўгасы і фермы, кантрольна-выпрабавальныя станцыі і плем. рэпрадуктары.

Племянныя заводы займаюцца ўдасканаленнем існуючых і вывядзеннем новых парод, забяспечваюць прадпрыемствы каштоўнымі чыстакроўнымі жывёламі. Племянныя саўгасы і фермы разводзяць чыстапародных жывёл для ўласнага статка. На кантрольна-выпрабавальных станцыях ацэньваюць быкоў малочных парод, бараноў, свінаматак па якасці патомства, быкоў мясных парод па ўласнай прадукцыйнасці, праводзяць выпрабаванні парод і ліній свіней на спалучальнасць. Племянныя рэпрадуктары прызначаны для вырошчвання двухпародных свінаматак.

На Беларусі больш за 20 плем. заводаў: па развядзенні чорна-пярэстай малочнай пароды і мясной пароды шарале буйн. раг. жывёлы («Чырвоная зорка» Клецкага, «Карэлічы» Карэліцкага, «Рось» Ваўкавыскага, «Ведрыч» Рэчыцкага, «Прамень» Бярозаўскага і «Дружба» Кобрынскага р-наў); па бел. тыпу буйной белай і чорна-рабой пародах свіней («Нача» Ляхавіцкага, «Рэканструктар» Талачынскага, «Порплішча» Докшыцкага, «Ціманава» Клімавіцкага, «Леніна» Горацкага, імя Дзяржынскага Капыльскага р-наў); конныя заводы («Зарэчча» Смалявіцкага, эксперым. база «Ніва» Лідскага р-наў, Гомельскі, Мсціслаўскі) і інш. Каля 70 плем. саўгасаў і ферм.

П.​П.​Ракецкі.

т. 12, с. 423

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

племянны́, -а́я, -о́е.

1. гл. племя.

Племянныя мовы.

2. Пародзісты, чыстакроўны.

Племянная жывёла.

П. бык (пакінуты для прадаўжэння пароды).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

племянны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. племянны́ племянна́я племянно́е племянны́я
Р. племянно́га племянно́й
племянно́е
племянно́га племянны́х
Д. племянно́му племянно́й племянно́му племянны́м
В. племянны́ (неадуш.)
племянно́га (адуш.)
племянну́ю племянно́е племянны́я (неадуш.)
племянны́х (адуш.)
Т. племянны́м племянно́й
племянно́ю
племянны́м племянны́мі
М. племянны́м племянно́й племянны́м племянны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кантро́льна-племянны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кантро́льна-племянны́ кантро́льна-племянна́я кантро́льна-племянно́е кантро́льна-племянны́я
Р. кантро́льна-племянно́га кантро́льна-племянно́й
кантро́льна-племянно́е
кантро́льна-племянно́га кантро́льна-племянны́х
Д. кантро́льна-племянно́му кантро́льна-племянно́й кантро́льна-племянно́му кантро́льна-племянны́м
В. кантро́льна-племянны́ (неадуш.)
кантро́льна-племянно́га (адуш.)
кантро́льна-племянну́ю кантро́льна-племянно́е кантро́льна-племянны́я (неадуш.)
кантро́льна-племянны́х (адуш.)
Т. кантро́льна-племянны́м кантро́льна-племянно́й
кантро́льна-племянно́ю
кантро́льна-племянны́м кантро́льна-племянны́мі
М. кантро́льна-племянны́м кантро́льна-племянно́й кантро́льна-племянны́м кантро́льна-племянны́х

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

канфесі́йна-племянны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. канфесі́йна-племянны́ канфесі́йна-племянна́я канфесі́йна-племянно́е канфесі́йна-племянны́я
Р. канфесі́йна-племянно́га канфесі́йна-племянно́й
канфесі́йна-племянно́е
канфесі́йна-племянно́га канфесі́йна-племянны́х
Д. канфесі́йна-племянно́му канфесі́йна-племянно́й канфесі́йна-племянно́му канфесі́йна-племянны́м
В. канфесі́йна-племянны́ (неадуш.)
канфесі́йна-племянно́га (адуш.)
канфесі́йна-племянну́ю канфесі́йна-племянно́е канфесі́йна-племянны́я (неадуш.)
канфесі́йна-племянны́х (адуш.)
Т. канфесі́йна-племянны́м канфесі́йна-племянно́й
канфесі́йна-племянно́ю
канфесі́йна-племянны́м канфесі́йна-племянны́мі
М. канфесі́йна-племянны́м канфесі́йна-племянно́й канфесі́йна-племянны́м канфесі́йна-племянны́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ро́да-племянны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ро́да-племянны́ ро́да-племянна́я ро́да-племянно́е ро́да-племянны́я
Р. ро́да-племянно́га ро́да-племянно́й
ро́да-племянно́е
ро́да-племянно́га ро́да-племянны́х
Д. ро́да-племянно́му ро́да-племянно́й ро́да-племянно́му ро́да-племянны́м
В. ро́да-племянны́ (неадуш.)
ро́да-племянно́га (адуш.)
ро́да-племянну́ю ро́да-племянно́е ро́да-племянны́я (неадуш.)
ро́да-племянны́х (адуш.)
Т. ро́да-племянны́м ро́да-племянно́й
ро́да-племянно́ю
ро́да-племянны́м ро́да-племянны́мі
М. ро́да-племянны́м ро́да-племянно́й ро́да-племянны́м ро́да-племянны́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

селекцы́йна-племянны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. селекцы́йна-племянны́ селекцы́йна-племянна́я селекцы́йна-племянно́е селекцы́йна-племянны́я
Р. селекцы́йна-племянно́га селекцы́йна-племянно́й
селекцы́йна-племянно́е
селекцы́йна-племянно́га селекцы́йна-племянны́х
Д. селекцы́йна-племянно́му селекцы́йна-племянно́й селекцы́йна-племянно́му селекцы́йна-племянны́м
В. селекцы́йна-племянны́ (неадуш.)
селекцы́йна-племянно́га (адуш.)
селекцы́йна-племянну́ю селекцы́йна-племянно́е селекцы́йна-племянны́я (неадуш.)
селекцы́йна-племянны́х (адуш.)
Т. селекцы́йна-племянны́м селекцы́йна-племянно́й
селекцы́йна-племянно́ю
селекцы́йна-племянны́м селекцы́йна-племянны́мі
М. селекцы́йна-племянны́м селекцы́йна-племянно́й селекцы́йна-племянны́м селекцы́йна-племянны́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

АФГА́НЦЫ (саманазва пуштун, пухтун),

нацыя, асн. насельніцтва Афганістана (больш за 10 млн. чал., 1987). Больш за 16 млн. чал. (пераважна качэўнікі і напаўкачэўнікі) жывуць на ПнЗ Пакістана. Захоўваюць племянныя аб’яднанні (афрыдыі, вазіры, гільзаі, дураны і інш.). Гавораць на пушту мове. Сярод вернікаў пераважаюць мусульмане-суніты.

т. 2, с. 131

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

спецыялізава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад спецыялізаваць.

2. у знач. прым. Прызначаны для работы ў спецыяльнай галіне; які мае спецыяльнае прызначэнне. Спецыялізаваны магазін. Спецыялізаванае прадпрыемства. □ У рэспубліцы вызначаны племянныя саўгасы — па адным у кожнай вобласці, куды завозіцца маладняк спецыялізаваных мясных парод. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)