плебе́йскі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. плебе́йскі плебе́йская плебе́йскае плебе́йскія
Р. плебе́йскага плебе́йскай
плебе́йскае		 плебе́йскага плебе́йскіх
Д. плебе́йскаму плебе́йскай плебе́йскаму плебе́йскім
В. плебе́йскі (неадуш.)
плебе́йскага (адуш.)		 плебе́йскую плебе́йскае плебе́йскія (неадуш.)
плебе́йскіх (адуш.)
Т. плебе́йскім плебе́йскай
плебе́йскаю		 плебе́йскім плебе́йскімі
М. плебе́йскім плебе́йскай плебе́йскім плебе́йскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

плебе́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. плебе́йскі плебе́йская плебе́йскае плебе́йскія
Р. плебе́йскага плебе́йскай
плебе́йскае		 плебе́йскага плебе́йскіх
Д. плебе́йскаму плебе́йскай плебе́йскаму плебе́йскім
В. плебе́йскі (неадуш.)
плебе́йскага (адуш.)		 плебе́йскую плебе́йскае плебе́йскія (неадуш.)
плебе́йскіх (адуш.)
Т. плебе́йскім плебе́йскай
плебе́йскаю		 плебе́йскім плебе́йскімі
М. плебе́йскім плебе́йскай плебе́йскім плебе́йскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

плебе́йскі ист., перен. плебе́йский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плебе́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да плебея, належыць яму. // Уст. Уласцівы плебею; грубы, вульгарны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плебе́йскі plebéjisch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

плебе́й, -я, мн. -і, -яў, м.

1. У Старажытным Рыме: свабодны, але юрыдычна нераўнапраўны чалавек ніжэйшага саслоўя.

2. перан. Чалавек, які выйшаў з народа, не дваранскага паходжання.

|| прым. плебе́йскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

плебе́йский плебе́йскі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

plebéjisch a плебе́йскі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПЛЕБЕ́ЙСТВА,

прынятая ў гістарычнай л-ры назва бяднейшай ч. насельніцтва сярэдневяковых гарадоў Зах. Еўропы. У П. ўваходзілі збяднелыя цэхавыя рамеснікі, чорнарабочыя і падзёншчыкі, якія не ўваходзілі ў цэхавую арг-цыю, часткова чаляднікі, бадзягі, жабракі. З-за неаднароднасці сац. складу паліт. лінія П. была няўстойлівай. Найчасцей далучалася да сял. выступленняў (напр., сялянска-плебейскі кірунак Рэфармацыі ў Германіі і інш.). Актыўна ўдзельнічала ў ранніх бурж. рэвалюцыях.

т. 12, с. 420

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)