плашко́ўт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. плашко́ўт плашко́ўты
Р. плашко́ўта плашко́ўтаў
Д. плашко́ўту плашко́ўтам
В. плашко́ўт плашко́ўты
Т. плашко́ўтам плашко́ўтамі
М. плашко́ўце плашко́ўтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

плашко́ўт, -а, М -ўце, мн. -ы, -аў, м.

Пласкадоннае бяспалубнае несамаходнае судна для перавозкі грузаў, для наводкі плывучых мастоў.

|| прым. плашко́ўтны, -ая, -ае.

П. мост (на плашкоўтах).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

плашко́ўт м., мор. плашко́ут

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плашко́ўт, ‑а, М ‑коўце, м.

Пласкадоннае бяспалубнае несамаходнае судна для перавозкі грузаў ўнутры порта, для наводкі плывучых мастоў.

[Ад гал. plaatschuit.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плашко́ўт

(гал. plaatschuit, ад plaat = плоскі + schuit = лодка)

пласкадоннае бяспалубнае несамаходнае судна для перавозкі грузаў унутры порта, для наводкі плывучых мастоў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

плашко́ут мор. плашко́ўт, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

krypa

ж.

1. човен, чоўнік;

2. плашкоўт, баржа

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)