Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пету́ніяж., бот. пету́ния, пету́нья
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пету́нія, ‑і, ж.
Дэкаратыўная травяністая расліна сямейства паслёнавых з вялікімі яркімі кветкамі.
[Шац. petunia.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Петунія 8/425—426
- » - гібрыдная 8/426 (іл.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
ПЕТУ́НІЯ (Petunia),
род кветкавых раслін сям. паслёнавых. 15 (па інш. звестках да 40) відаў. Пашыраны пераважна ў Цэнтр. і Паўд. Амерыцы. На Беларусі ў культуры П. гібрыдная (Р. х hybrida). Вядома некалькі садовых форм, у т. л. буйнакветкавая, шматкветкавая, махровая, махрыстая, нізкая.
Адна- і шматгадовыя травяністыя расліны выш. да 90 см. Сцёблы прамастойныя або паўсцелістыя, густагалінастыя. Часта парасткі і лісце ўкрыты валаскамі. Кветкі адзіночныя, шырокалейкападобныя, белыя. ружовыя, ліловыя, чырв., фіялетавыя. Плод — каробачка. Дэкар. расліны.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пету́ніяж.бат. Petúni¦e f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пету́нія
(фр. petunia, ад індз. petuma)
травяністая расліна сям. паслёнавых з буйнымі яркімі кветкамі розных колераў, пашыраная пераважна ў Паўд. Амерыцы; на Беларусі вырошчваецца як дэкаратыўная.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пету́ниябот.пету́нія, -ніі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
petunia[pəˈtju:niə]n.bot.пету́нія
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Petúni¦ef -, -n бат.пету́нія
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)