пе́рысты, -ая, -ае.

1. Пакрыты пер’ем (спец.).

Перыстыя крылы.

2. Падобны формай да пер’я.

Перыстыя воблакі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пе́рысты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пе́рысты пе́рыстая пе́рыстае пе́рыстыя
Р. пе́рыстага пе́рыстай
пе́рыстае		 пе́рыстага пе́рыстых
Д. пе́рыстаму пе́рыстай пе́рыстаму пе́рыстым
В. пе́рысты (неадуш.)
пе́рыстага (адуш.)		 пе́рыстую пе́рыстае пе́рыстыя (неадуш.)
пе́рыстых (адуш.)
Т. пе́рыстым пе́рыстай
пе́рыстаю		 пе́рыстым пе́рыстымі
М. пе́рыстым пе́рыстай пе́рыстым пе́рыстых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пе́рысты в разн. знач. пе́ристый;

п. ліст — пе́ристый лист;

~тыя кры́лы — пе́ристые кры́лья;

○ ~тыя во́блакі — пе́ристые облака́;

~тая па́льма — бот. пе́ристая па́льма

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пе́рысты, ‑ая, ‑ае.

1. Пакрыты пер’ем. Перыстыя крылы.

2. Падобны формай да пер’я. Хацелася паваліцца ў траву і глядзець у неба, дзе гусцеюць перыстыя аблокі. Шамякін.

3. З прадаўгаватымі і як бы надрэзанымі па краях лістамі (пра расліны). // Састаўная частка некаторых батанічных назваў. Перысты клён. Перысты гваздзік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

слаі́ста-пе́рысты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слаі́ста-пе́рысты слаі́ста-пе́рыстая слаі́ста-пе́рыстае слаі́ста-пе́рыстыя
Р. слаі́ста-пе́рыстага слаі́ста-пе́рыстай
слаі́ста-пе́рыстае		 слаі́ста-пе́рыстага слаі́ста-пе́рыстых
Д. слаі́ста-пе́рыстаму слаі́ста-пе́рыстай слаі́ста-пе́рыстаму слаі́ста-пе́рыстым
В. слаі́ста-пе́рысты (неадуш.)
слаі́ста-пе́рыстага (адуш.)		 слаі́ста-пе́рыстую слаі́ста-пе́рыстае слаі́ста-пе́рыстыя (неадуш.)
слаі́ста-пе́рыстых (адуш.)
Т. слаі́ста-пе́рыстым слаі́ста-пе́рыстай
слаі́ста-пе́рыстаю		 слаі́ста-пе́рыстым слаі́ста-пе́рыстымі
М. слаі́ста-пе́рыстым слаі́ста-пе́рыстай слаі́ста-пе́рыстым слаі́ста-пе́рыстых

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пе́ристый пе́рысты;

пе́ристый лист бот. пе́рысты ліст;

пе́ристые облака́ метеор. пе́рыстыя во́блакі (абло́кі);

пе́ристая па́льма бот. пе́рыстая па́льма.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

КАВЫ́ЛЬ (Stipa),

род кветкавых раслін сям. злакаў. Каля 300 відаў. Пашыраны ва ўмерана цёплых, субтрапічных і горных раёнах тропікаў абодвух паўшар’яў. Асн. расліны стэпаў, прэрый, пампасаў і паўпустынь. У Цэнтр. бат. садзе Нац.

АН Беларусі інтрадукаваны 3 віды: К. валасацік (S. capillata), К. перысты (S. pennata), К. Лесінга (S. lessingiana).

Шматгадовыя, радзей аднагадовыя, шчыльнакустовыя расліны з моцным голым сцяблом выш. 30—150 см. Лісце вузкае, складзенае ўздоўж, шылападобнае. Суквецці — сціснутая або слабараскіданая мяцёлка з аднакветнымі двухполымі каласкамі. Плод — зярняўка. Кармавыя, прамысл., дэкар. расліны.

Кавыль Сырэйшчыкава.

т. 7, с. 401

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

piórkowy

1. перысты; у выглядзе пяра;

2. маст. выкананы пяром;

rysunek piórkowy — малюнак пяром

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Гваздзік 3/385; 5/540—541 (укл.)

- » - Грэнадзін 4/360—361 (укл.)

- » - перысты 3/385 (іл.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Пярна́т (перна́т) ’пухавік’ (Нас.), ’пярына’ (Бяльк.), pirnát ’вялікая падушка з пер’я на ўвесь ложак’ (Варл.), пярна́ты ’падушкі’ (Шат.), пырна́ты, перна́ты ’пярына’ (Булг.). Запазычана з польск. piernat ’матрац, напоўнены пер’ямі’ (Кюнэ, Poln., 86), што, відаць, уяўляе субстантываваную кароткую форму прыметніка *perьnatъ, параўн. ст.-бел. пернатыи (Скарына), укр. перна́ткий ’пакрыты пер’ямі’, рус. перна́тый ’тс’, чэш. pernatý, ст.-чэш. peřnatý, славен. pernat, балг. перна́т ’падобны да пяра’, ст.-слав. перьнатъ ’пакрыты пер’ямі’. Польскае слова, паводле Банькоўскага (2, 558), выводзіцца з дыял. piernaty, pierznaty < *pierzynaty, ад *perina, гл. пяры́на ’пяро’, што неабавязкова, параўн. балг. пе́рен ’перысты’ (< *perьnъ) з далучэннем суфікса носьбіта прыкметы — перна́тка; у народнай песні: патки пернатки ’пёрыстыя качкі’ (БЕР, 5, 177).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)