перыбле́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перыбле́ма |
перыбле́мы |
| Р. |
перыбле́мы |
перыбле́м |
| Д. |
перыбле́ме |
перыбле́мам |
| В. |
перыбле́му |
перыбле́мы |
| Т. |
перыбле́май перыбле́маю |
перыбле́мамі |
| М. |
перыбле́ме |
перыбле́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ПЕРЫБЛЕ́МА (ад грэч. periblēma покрыва, абалонка),
слой ініцыяльных мерыстэматычных клетак конуса нарастання кораня, з якіх узнікаюць клеткі першаснай кары. У голанасенных з П. ўтвараецца пратадэрма.
т. 12, с. 320
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
перыбле́ма
(гр. periblema = абалонка)
слой ініцыяльных клетак у конусе нарастання кораня, з якіх развіваецца першасная кара.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)