«Перманентнай рэвалюцыі» тэорыя 4/344; 10/292
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
пермане́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пермане́нтны |
пермане́нтная |
пермане́нтнае |
пермане́нтныя |
| Р. |
пермане́нтнага |
пермане́нтнай
пермане́нтнае |
пермане́нтнага |
пермане́нтных |
| Д. |
пермане́нтнаму |
пермане́нтнай |
пермане́нтнаму |
пермане́нтным |
| В. |
пермане́нтны (неадуш.)
пермане́нтнага (адуш.) |
пермане́нтную |
пермане́нтнае |
пермане́нтныя (неадуш.)
пермане́нтных (адуш.) |
| Т. |
пермане́нтным |
пермане́нтнай
пермане́нтнаю |
пермане́нтным |
пермане́нтнымі |
| М. |
пермане́нтным |
пермане́нтнай |
пермане́нтным |
пермане́нтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ГЕ́ЛЬФАНД (Аляксандр Лазаравіч) (псеўд. Парвус; 1869, г. Беразіно Мінскай вобл. — 1924),
дзеяч рас. і герм. рэв. руху. Скончыў Базельскі ун-т (1891). З 1886 у эміграцыі ў Германіі і Швейцарыі. Прымыкаў да левага крыла герм. сацыял-дэмакратыі, крытыкаваў погляды Э.Бернштэйна. З 1900 прымаў удзел у выданні газ. «Искра». З 1903 меншавік. У 1905 прыбыў у Расію, быў адным з кіраўнікоў Пецярбургскага Савета рабочых дэпутатаў, асуджаны на 3 гады высылкі. Пасля ўцёкаў жыў у Германіі, Турцыі. У 1-ю сусв. вайну выступаў за перамогу Германіі, падтрымліваў сувязі з герм. Ген. штабам. Пасля Кастр. рэвалюцыі 1917 не атрымаў дазволу вярнуцца ў Расію. Пасля 1918 адышоў ад паліт. дзейнасці, арганізаваў у Германіі Ін-т па вывучэнні сусв. вайны. Адзін са стваральнікаў тэорыі «перманентнай рэвалюцыі». Адмоўную характарыстыку Гельфанда як паліт. авантурыста і махінатара даў М.Горкі ў нарысе «У.І.Ленін» і А.І.Салжаніцын у рамане «Ленін у Цюрыху».
Э.А.Ліпецкі.
т. 5, с. 145
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)