пе́ргала
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пе́ргала |
пе́ргалы |
| Р. |
пе́ргалы |
пе́ргал |
| Д. |
пе́ргале |
пе́ргалам |
| В. |
пе́ргалу |
пе́ргалы |
| Т. |
пе́ргалай
пе́ргалаю |
пе́ргаламі |
| М. |
пе́ргале |
пе́ргалах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пе́ргала
(іт. pergola)
абвітая зелянінай альтанка або калідор з лёгкіх рашотак на арках ці слупах; від архітэктуры малых форм.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)