перацё́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. перацё́к
Р. перацё́ку
Д. перацё́ку
В. перацё́к
Т. перацё́кам
М. перацё́ку

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перацячы́, ‑цячэ; ‑цякуць; пр. перацёк, ‑цякла, ‑ло; зак.

Пераліцца з аднаго месца ў другое.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перацячы́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. перацячэ́ перацяку́ць
Прошлы час
м. перацё́к перацяклі́
ж. перацякла́
н. перацякло́
Дзеепрыслоўе
прош. час перацё́кшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)