перахвата́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перахвата́ю |
перахвата́ем |
| 2-я ас. |
перахвата́еш |
перахвата́еце |
| 3-я ас. |
перахвата́е |
перахвата́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
перахвата́ў |
перахвата́лі |
| ж. |
перахвата́ла |
| н. |
перахвата́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
перахвата́й |
перахвата́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
перахвата́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перахвата́ць сов., см. перахапа́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перахвата́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Тое, што і перахапаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перехвата́ть сов., разг. перахапа́ць, перахвата́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перахва́тванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перахватаць — перахваціць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)