перахапля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перахапля́ю |
перахапля́ем |
| 2-я ас. |
перахапля́еш |
перахапля́еце |
| 3-я ас. |
перахапля́е |
перахапля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
перахапля́ў |
перахапля́лі |
| ж. |
перахапля́ла |
| н. |
перахапля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перахапля́й |
перахапля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перахапля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перахапля́ць несов., см. перахо́пліваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перахапля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да перахапіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перахапі́ць, -аплю́, -о́піш, -о́піць; -о́плены; зак.
1. каго-што. Схапіць у час руху.
П. пісьмо.
П. ганцоў.
П. чый-н. позірк (перан.).
2. каго-што. Схапіць, абхапіць (рукамі, вяроўкай і пад.) у якім-н. месцы або інакш.
П. талію поясам.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв.), што. Сціснуць спазмай.
Радасць перахапіла дыханне.
Ад рэзкага пітва перахапіла (безас.) горла.
4. перан., што, чаго і без дап. Наспех з’есці чаго-н., перакусіць (разм.).
П. чаго-н. з яды.
5. перан., што, чаго і без дап. Пазычыць на кароткі час (разм.).
П. дзесяць рублёў.
6. перан. Перабраць меру ў чым-н. (разм., жарт.).
П. у вастраслоўі.
|| незак. перахо́пліваць, -аю, -аеш, -ае і перахапля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
strangulate
[ˈstræŋgjəleɪt]
v.t.
1) Med. перавя́зваць, перахапля́ць (ао́рту, кі́шку)
2) душы́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
перехлёстывать несов. (к перехлестну́ть)
1. (о волне) пераплю́хваць, пераліва́цца;
2. перен., разг. перахапля́ць, перабіра́ць (ме́ру).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
intercept
[,ɪntərˈsept]
1.
v.t.
1) перахапля́ць (ліст, пасланца́)
2) перасяка́ць
3) затры́мваць; перайма́ць
4) за́сьціць, засланя́ць сабо́ю
2.
n.
перахо́п -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)