перапі́сванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. перапі́сванне перапі́сванні
Р. перапі́свання перапі́сванняў
Д. перапі́сванню перапі́сванням
В. перапі́сванне перапі́сванні
Т. перапі́сваннем перапі́сваннямі
М. перапі́сванні перапі́сваннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перапі́сванне ср. перепи́сывание; см. перапі́сваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапі́сванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перапісваць — перапісаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапі́свацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.

Пісаць адзін аднаму пісьмы.

П. са знаёмым.

|| наз. перапі́сванне, -я, н. і перапі́ска, -і, ДМ перапі́сцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перапіса́ць, -ішу́, -і́шаш, -і́ша; -ішы́; -і́саны; зак.

1. што. Напісаць нанава, скапіраваць.

П. апавяданне.

2. каго-што. Скласці спіс, рэестр каго-, чаго-н.

П. абсталяванне лабараторыі.

|| незак. перапі́сваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. перапі́сванне, -я, н. і перапі́ска, -і, ДМ перапісцы, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перепи́сывание

1. перапі́сванне, -ння ср.; перамалёўванне, -ння ср.;

2. запі́сванне, -ння ср., упі́сванне, -ння ср., перапі́сванне, -ння ср.;

3. перапі́сванне, -ння ср., запі́сванне, -ння ср.;

4. уст. перапі́сванне, -ння ср.;

5. разг. перапі́сванне, -ння ср.; см. перепи́сывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przepisywanie

н. перапісванне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

перепи́ска ж.

1. (действие) перапі́ска, -кі ж., перапі́сванне, -ння ср.; перамалёўванне, -ння ср.; см. перепи́сывать​ 1;

2. (с кем-л.) перапі́ска, -кі ж.;

3. (собрание писем) перапі́ска, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

транскры́пцыя

(лац. transcriptio = перапісванне)

1) дакладная перадача на пісьме ўсіх асаблівасцей жывой гаворкі літарамі алфавіта і некаторымі спецыяльнымі знакамі;

2) муз. пералажэнне музычнага твора, напісанага для аднаго музычнага інструмента або голасу, для выканання другім інструментам або голасам.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

транскры́пцыя

(лац. transcriptio = перапісванне)

1) дакладная перадача на пісьме ўсіх асаблівасцей жывой гаворкі літарамі алфавіта і некаторымі спецыяльнымі знакамі;

2) перадача элементаў адной мовы пры дапамозе літар іншай мовы;

3) пералажэнне музычнага твора для выканання на іншым інструменце або для іншага складу інструментаў ці галасоў больш творчага характару, чым аранжыроўка; вольная апрацоўка твора ў віртуозным стылі;

4) біял. біясінтэз рыбануклеінавай кіслаты ў жывых клетках, першы этап рэалізацыі генетычнай інфармацыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)