перапро́шванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. перапро́шванне
Р. перапро́швання
Д. перапро́шванню
В. перапро́шванне
Т. перапро́шваннем
М. перапро́шванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перапро́шванне (каго) ср. (действие) извине́ние (перед кем)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапро́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перапрошваць — перапрасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапро́сіны мн., перапро́шванне н. Entschúldigung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перапрасі́ць, -прашу́, -про́сіш, -про́сіць; -про́шаны; зак., каго і без дап.

Папрасіць каго-н. прабачыць за правіннасць, непаслушэнства і пад.

|| незак. перапро́шваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. перапро́шванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)