перамянша́ць гл. пераменшыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перамянша́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. перамянша́ю перамянша́ем
2-я ас. перамянша́еш перамянша́еце
3-я ас. перамянша́е перамянша́юць
Прошлы час
м. перамянша́ў перамянша́лі
ж. перамянша́ла
н. перамянша́ла
Загадны лад
2-я ас. перамянша́й перамянша́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час перамянша́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перамянша́ць несов. преуменьша́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перамянша́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да. пераменшыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераме́ншыць, -шу, -шыш, -шыць; -шаны; зак., што.

Падаць у меншых памерах, чым у рэчаіснасці.

П. цяжкасці.

|| незак. перамянша́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. перамяншэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

преуменьша́ть несов. прымянша́ць, перамянша́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перамянша́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да перамяншаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераме́ншванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перамяншаць — пераменшыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

minimize, BrE -ise [ˈmɪnɪmaɪz] v.

1. даво́дзіць да мі́німуму

2. прымянша́ць, перамянша́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

belittle

[bɪˈlɪtəl]

v.t.

прымянша́ць, зьмянша́ць (зна́чаньне), прыніжа́ць; перамянша́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)