перамежава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перамяжу́ю перамяжу́ем
2-я ас. перамяжу́еш перамяжу́еце
3-я ас. перамяжу́е перамяжу́юць
Прошлы час
м. перамежава́ў перамежава́лі
ж. перамежава́ла
н. перамежава́ла
Загадны лад
2-я ас. перамяжу́й перамяжу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час перамежава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перамежава́ць сов., в разн. знач. перемежева́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перамежава́ць, ‑мяжую, ‑мяжуеш, ‑мяжуе; зак., што.

Спец.

1. Размежаваць нанава, іначай. Перамежаваць палі.

2. Размежаваць усё, многае. Перамежаваць усю зямлю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перамяжо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перамежаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перемежева́ть сов.

1. (размежевать заново, по-иному) перамежава́ць;

2. (размежевать всё, многое) перамежава́ць, размежава́ць, паразмяжо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перамяжо́ўванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перамяжоўваць — перамежаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перамяжо́ўка, ‑і, ДМ ‑жоўцы; Р мн. ‑жовак; ж.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перамяжоўваць — перамежаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)