пералудзі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пералуджу́ пералу́дзім
2-я ас. пералу́дзіш пералу́дзіце
3-я ас. пералу́дзіць пералу́дзяць
Прошлы час
м. пералудзі́ў пералудзі́лі
ж. пералудзі́ла
н. пералудзі́ла
Загадны лад
2-я ас. пералу́дзь пералу́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час пералудзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пералудзі́ць сов., в разн. знач. перелуди́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пералудзі́ць, ‑луджу, ‑лудзіш, ‑лудзіць; зак., што.

1. Палудзіць усё, многае. Пералудзіць усе кухонныя катлы.

2. Вылудзіць нанава.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перелуди́ть сов.

1. (заново, иначе) пералудзі́ць;

2. (всё, многое) пералудзі́ць, палудзі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пералу́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пералудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пералу́джаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пералудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)