пераду́маны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пераду́маны пераду́маная пераду́манае пераду́маныя
Р. пераду́манага пераду́манай
пераду́манае
пераду́манага пераду́маных
Д. пераду́манаму пераду́манай пераду́манаму пераду́маным
В. пераду́маны (неадуш.)
пераду́манага (адуш.)
пераду́маную пераду́манае пераду́маныя (неадуш.)
пераду́маных (адуш.)
Т. пераду́маным пераду́манай
пераду́манаю
пераду́маным пераду́манымі
М. пераду́маным пераду́манай пераду́маным пераду́маных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераду́маны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пераду́маны пераду́маная пераду́манае пераду́маныя
Р. пераду́манага пераду́манай
пераду́манае
пераду́манага пераду́маных
Д. пераду́манаму пераду́манай пераду́манаму пераду́маным
В. пераду́маны (неадуш.)
пераду́манага (адуш.)
пераду́маную пераду́манае пераду́маныя (неадуш.)
пераду́маных (адуш.)
Т. пераду́маным пераду́манай
пераду́манаю
пераду́маным пераду́манымі
М. пераду́маным пераду́манай пераду́маным пераду́маных

Кароткая форма: пераду́мана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераду́маны переду́манный; см. пераду́маць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераду́маны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перадумаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

переду́манный в разн. знач. пераду́маны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)