перадо́ены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перадо́ены |
перадо́еная |
перадо́енае |
перадо́еныя |
| Р. |
перадо́енага |
перадо́енай перадо́енае |
перадо́енага |
перадо́еных |
| Д. |
перадо́енаму |
перадо́енай |
перадо́енаму |
перадо́еным |
| В. |
перадо́ены (неадуш.) перадо́енага (адуш.) |
перадо́еную |
перадо́енае |
перадо́еныя (неадуш.) перадо́еных (адуш.) |
| Т. |
перадо́еным |
перадо́енай перадо́енаю |
перадо́еным |
перадо́енымі |
| М. |
перадо́еным |
перадо́енай |
перадо́еным |
перадо́еных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перадо́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перадо́ены |
перадо́еная |
перадо́енае |
перадо́еныя |
| Р. |
перадо́енага |
перадо́енай перадо́енае |
перадо́енага |
перадо́еных |
| Д. |
перадо́енаму |
перадо́енай |
перадо́енаму |
перадо́еным |
| В. |
перадо́ены (неадуш.) перадо́енага (адуш.) |
перадо́еную |
перадо́енае |
перадо́еныя (неадуш.) перадо́еных (адуш.) |
| Т. |
перадо́еным |
перадо́енай перадо́енаю |
перадо́еным |
перадо́енымі |
| М. |
перадо́еным |
перадо́енай |
перадо́еным |
перадо́еных |
Кароткая форма: перадо́ена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перадо́ены разг., в разн. знач. передо́енный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перадо́ены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перадаіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)