пераграба́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пераграба́нне
Р. пераграба́ння
Д. пераграба́нню
В. пераграба́нне
Т. пераграба́ннем
М. пераграба́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераграба́нне ср. перегреба́ние; см. пераграба́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераграба́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. пераграбаць — перагрэбці (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)