Перага́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Перага́нцы
Р. Перага́нцаў
Д. Перага́нцам
В. Перага́нцы
Т. Перага́нцамі
М. Перага́нцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пераганцы (в.) 3/160 (к.); 8/377

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ПЕРАГА́НЦЫ,

вёска ў Воранаўскім р-не Гродзенскай вобл. Цэнтр сельсавета і саўгаса. За 10 км на ПдУ ад г.п. Воранава, 143 км ад Гродна, 19 км ад чыг. ст. Бастуны. 398 ж., 130 двароў (2000). Базавая школа, Дом культуры, б-ка, аддз. сувязі.

т. 12, с. 272

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Pieregańce

мн. в. Пераганцы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)