перавялі́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., што.

Надаць чаму-н. празмернае значэнне.

П. заслугі.

П. цяжкасці.

|| незак. перавялі́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. перавелічэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перавялі́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перавялі́чу перавялі́чым
2-я ас. перавялі́чыш перавялі́чыце
3-я ас. перавялі́чыць перавялі́чаць
Прошлы час
м. перавялі́чыў перавялі́чылі
ж. перавялі́чыла
н. перавялі́чыла
Загадны лад
2-я ас. перавялі́ч перавялі́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час перавялі́чыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перавялі́чыць сов. преувели́чить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перавялі́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.

Надаць чаму‑н. празмернае значэнне. Перавялічыць заслугі, магчымасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перавелічэ́нне гл. перавялічыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

преувели́чить сов. перабо́льшыць, перавялі́чыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перавялі́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перавялічыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перавелічэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перавялічыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перавялі́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перавялічваць — перавялічыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перавялі́чаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад перавялічыць.

2. у знач. прым. Празмерны; непраўдападобна вялікі; перабольшаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)