пераву́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пераву́чваюся пераву́чваемся
2-я ас. пераву́чваешся пераву́чваецеся
3-я ас. пераву́чваецца пераву́чваюцца
Прошлы час
м. пераву́чваўся пераву́чваліся
ж. пераву́чвалася
н. пераву́чвалася
Загадны лад
2-я ас. пераву́чвайся пераву́чвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час пераву́чваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераву́чвацца несов.

1. переу́чиваться;

2. (причинять себе вред долгим учением) переу́чиваться;

3. страд. переу́чиваться, переобуча́ться; см. пераву́чваць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераву́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да перавучыцца.

2. Зал. да перавучваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераву́чвацца úmlernen vi, úmschulen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перавучы́ць, -вучу́, -ву́чыш, -ву́чыць; -ву́чаны; зак.

1. каго (што). Навучыць, падрыхтаваць усіх, многіх.

Ён перавучыў сотні дзяцей.

2. каго (што). Навучыць нанава.

Навучыць лягчэй, чым п.

3. што. Вывучыць, завучыць нанава.

П. урок.

4. каго-што. Праявіць празмернасць у завучванні ці навучанні каго-н.

|| незак. пераву́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| звар. перавучы́цца, -вучу́ся, -ву́чышся, -ву́чыцца (да 2 і 4 знач.); незак. пераву́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

переу́чиваться возвр., страд. пераву́чвацца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

úmlernen

1. vt вучы́ць нано́ва

2. vi пераву́чвацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)