пераву́дзіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераву́джу |
пераву́дзім |
| 2-я ас. |
пераву́дзіш |
пераву́дзіце |
| 3-я ас. |
пераву́дзіць |
пераву́дзяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пераву́дзіў |
пераву́дзілі |
| ж. |
пераву́дзіла |
| н. |
пераву́дзіла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пераву́дзь |
пераву́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пераву́дзіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пераву́дзіць сов., разг. переуди́ть; (всё) вы́удить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пераву́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., каго-што.
Разм. Вывудзіць усё, многае або ўсіх, многіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
переуди́ть сов. пераву́дзіць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)