перавандрава́ць, -ру́ю, -ру́еш, -ру́е; -ру́й; зак.

Вандруючы, перабрацца, перамясціцца куды-н.

П. на новую пашу.

|| незак. перавандро́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перавандрава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перавандру́ю перавандру́ем
2-я ас. перавандру́еш перавандру́еце
3-я ас. перавандру́е перавандру́юць
Прошлы час
м. перавандрава́ў перавандрава́лі
ж. перавандрава́ла
н. перавандрава́ла
Загадны лад
2-я ас. перавандру́й перавандру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час перавандрава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

перавандрава́ць сов. перекочева́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перавандрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак.

1. Вандруючы, перабрацца, перамясціцца на новае месца. — Давядзецца заўтра дасказаць, — прамовіў стары, збіраючыся перавандраваць да сваёй жонкі. Сіняўскі. У якіх толькі руках не бываў малы медны грошыкі .. Перавандраваў у стол карчмара, а адтуль у скарбонку-свінку вясковай дзяўчынкі. «ЛіМ».

2. Вандруючы, пабываць у многіх месцах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакачава́ць, -чу́ю, -чу́еш, -чу́е; -чу́й; зак.

Тое, што і перавандраваць.

|| незак. перакачо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перавандро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перавандраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перавандро́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перавандроўваць — перавандраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакачава́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе; зак.

Качуючы, перайсці на другое месца; перавандраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перавандро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перавандроўваць — перавандраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перекочева́ть сов.

1. перакачава́ць, перавандрава́ць;

2. перен., разг. (перейти) перайсці́; (перебраться) перабра́цца; см. перекочёвывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)