перабрукава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перабруку́ю перабруку́ем
2-я ас. перабруку́еш перабруку́еце
3-я ас. перабруку́е перабруку́юць
Прошлы час
м. перабрукава́ў перабрукава́лі
ж. перабрукава́ла
н. перабрукава́ла
Загадны лад
2-я ас. перабруку́й перабруку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час перабрукава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перабрукава́ць сов., в разн. знач. перемости́ть;

п. пло́шчу — перемости́ть пло́щадь;

ко́лькі ву́ліц, пло́шчаў ~ва́ў! — ско́лько у́лиц, площаде́й перемости́л!

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перабрукава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што.

Забрукаваць яшчэ раз, нанава або іначай. Перабрукаваць старую шашу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перабруко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перабрукаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перабрукава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перабрукаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перабруко́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перабрукоўваць — перабрукаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перемости́ть сов.

1. (всё, многое) памасці́ць, перамасці́ць; (камнем) пабрукава́ць, перабрукава́ць;

2. (заново) перамасці́ць; перабрукава́ць; см. перема́щивать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перабрукава́ны в разн. знач. перемощённый; см. перабрукава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перестла́ть сов.

1. перасла́ць;

2. (перемостить) перамасці́ць, перасла́ць; (перекрыть) перакры́ць; (пол) перакла́сці; (мостовую камнем) перабрукава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)