перабе́жчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто перабег на бок праціўніка.

|| ж. перабе́жчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перабе́жчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. перабе́жчык перабе́жчыкі
Р. перабе́жчыка перабе́жчыкаў
Д. перабе́жчыку перабе́жчыкам
В. перабе́жчыка перабе́жчыкаў
Т. перабе́жчыкам перабе́жчыкамі
М. перабе́жчыку перабе́жчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перабе́жчык м., прям., перен. перебе́жчик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перабе́жчык, ‑а, м.

Той, хто перайшоў на бок праціўніка і добраахвотна здаўся ў палон. А праз вечары тры, позняй ноччу, у штаб палка патруль даставіў перабежчыка. Барашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перабе́жчык м. Ǘberläufer m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перабе́жчыца, ‑ы, ж.

Жан. да перабежчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перебе́жчик прям., перен. перабе́жчык, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

defector

[dɪˈfektər]

n.

перабе́жчык -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ǘberläufer m - s, -

1) перабе́жчык

2) паляўн. малады́ дзік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rat​1 [ræt] n.

1. zool. пацу́к;

Rats leave a sinking ship. Пацукі бягуць з карабля, які тоне.

2. infml здра́днік; рэнега́т; перабе́жчык

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)