пераацэ́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пераацэ́нка
Р. пераацэ́нкі
Д. пераацэ́нцы
В. пераацэ́нку
Т. пераацэ́нкай
пераацэ́нкаю
М. пераацэ́нцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераацэ́нка ж., в разн. знач. переоце́нка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераацэ́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пераацэньваць — пераацаніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераацэ́нка ж.

1. Überschä́tzung f -, Überbewertung f -;

2. (нанова) Úmwertung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пераацані́ць, -цаню́, -цэ́ніш, -цэ́ніць; -цэ́нены; зак., каго-што.

1. Ацаніць нанава.

П. тавары.

2. Ацаніць занадта высока.

П. свае здольнасці.

|| незак. пераацэ́ньваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. пераацэ́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

П. каштоўнасцей (таксама перан.: карэнны перагляд сваіх поглядаў, думак, ацэнак).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

revaluation [ˌri:væljuˈeɪʃn] n. рэвальва́цыя, пераацэ́нка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

переоце́нка ж. пераацэ́нка, -кі ж.; неоконч. пераацэ́ньванне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Überbewertung f - пераацэ́нка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

soul-searching [ˈsəʊlˌsɜ:tʃɪŋ] n. самакрыты́чны ана́ліз сваі́х дзе́янняў; пераацэ́нка кашто́ўнасцей

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

przewartościowanie

н. пераацэнка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)