«Пеана аксіёмы» (матэм.) 1/492

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Пеана Дж. 1/491; 7/83; 10/542

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пеа́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пеа́н пеа́ны
Р. пеа́на пеа́наў
Д. пеа́ну пеа́нам
В. пеа́на пеа́наў
Т. пеа́нам пеа́намі
М. пеа́не пеа́нах

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пеа́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пеа́н пеа́ны
Р. пеа́на пеа́наў
Д. пеа́ну пеа́нам
В. пеа́н пеа́ны
Т. пеа́нам пеа́намі
М. пеа́не пеа́нах

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

інтэрлі́нгва

(ад інтэр- + лац. lingua = мова)

міжнародная дапаможная мова, прапанаваная ў першым варыянце італьянскім матэматыкам Д. Пеана ў 1908 г., а ў другім варыянце — Міжнароднай асацыяцыяй дапаможнай мовы ў 1950 г.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)