паўкро́ўны, -ая, -ае.

Пра жывёл: які атрымліваецца ад скрыжавання чыстакроўнага вытворніка і маткі простай пароды або ад скрыжавання чыстакроўнай маткі і вытворніка простай пароды.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паўкро́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўкро́ўны паўкро́ўная паўкро́ўнае паўкро́ўныя
Р. паўкро́ўнага паўкро́ўнай
паўкро́ўнае		 паўкро́ўнага паўкро́ўных
Д. паўкро́ўнаму паўкро́ўнай паўкро́ўнаму паўкро́ўным
В. паўкро́ўны (неадуш.)
паўкро́ўнага (адуш.)		 паўкро́ўную паўкро́ўнае паўкро́ўныя (неадуш.)
паўкро́ўных (адуш.)
Т. паўкро́ўным паўкро́ўнай
паўкро́ўнаю		 паўкро́ўным паўкро́ўнымі
М. паўкро́ўным паўкро́ўнай паўкро́ўным паўкро́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паўкро́ўны полукро́вный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паўкро́ўны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які атрымліваецца ад скрыжавання чыстакроўнай жывёлы з простай; нечыстакроўны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

полукро́вный паўкро́ўны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)