паямчэ́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
паямчэ́е |
паямчэ́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
паямчэ́ў |
паямчэ́лі |
| ж. |
паямчэ́ла |
| н. |
паямчэ́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
паямчэ́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паямчэ́ць сов., разг. стать удо́бнее
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паямчэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑ае; зак.
Разм. Зрабіцца ёмкім, ямчэйшым. [Жана:] — Сонька твая, бачыла неяк, паямчэла апошнім часам, пасталела. Мыслівец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паямчэ́ць разм. bequémer wérden
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)