Пачо́буты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пачо́буты
Р. Пачо́бут
Пачо́бутаў
Д. Пачо́бутам
В. Пачо́буты
Т. Пачо́бутамі
М. Пачо́бутах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пачобуты (в.) 2/298 (к.), 299; 8/358

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)