паці́хнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - паці́хнем
2-я ас. - паці́хнеце
3-я ас. паці́хне паці́хнуць
Прошлы час
м. паці́х паці́хлі
ж. паці́хла
н. паці́хла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паці́хнуць сов. (о многих, о многом) сти́хнуть, ути́хнуть; умо́лкнуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паці́хнуць, ‑не; ‑нем, ‑неце, ‑нуць; зак.

Заціхнуць — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае. Паціхлі людзі, паціхлі птушкі, паціхла ўсё жывое. Мурашка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ути́хнуть сов. уці́хнуць, сці́хнуць, мног. паці́хнуць, пасціха́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)