Пато́ка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пато́ка
Р. Пато́кі
Д. Пато́цы
В. Пато́ку
Т. Пато́кай
Пато́каю
М. Пато́цы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пато́ка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пато́ка пато́кі
Р. пато́кі пато́к
Д. пато́цы пато́кам
В. пато́ку пато́кі
Т. пато́кай
пато́каю		 пато́камі
М. пато́цы пато́ках

Крыніцы: tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

па́тока па́така, -кі ж., мн. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пато́ка, ‑і, ДМ ‑тоцы; ж.

Уст. Паток. І скрозь па асфальце, куды б мы ні ехалі, Пшаніцы і жыта патока плыла. Лужанін. І скрозь патоку слёз, перарываючы голас, Якім кляўся, прысягаў, прасіў. Нікановіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Патока

т. 12, с. 180

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Патока (в., Шчучынскі р-н) 8/314; 11/381 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Патока (в., Клічаўскі р-н) 2/530 (к.); 5/582 (к.); 6/30 (к.); 8/314

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

патока

Том: 24, старонка: 42.

img/24/24-042_0243_Патока.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)

пато́ка Праточны ручай у балоце, які звычайна не замярзае і з'яўляецца вытокам ракі ці рэчкі (Шчуч.).

□ в. Патока Шчуч.

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

па́така ж., мн. нет па́тока

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)