пасі́вераны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пасі́вераны пасі́вераная пасі́веранае пасі́вераныя
Р. пасі́веранага пасі́веранай
пасі́веранае		 пасі́веранага пасі́вераных
Д. пасі́веранаму пасі́веранай пасі́веранаму пасі́вераным
В. пасі́вераны (неадуш.)
пасі́веранага (адуш.)		 пасі́вераную пасі́веранае пасі́вераныя (неадуш.)
пасі́вераных (адуш.)
Т. пасі́вераным пасі́веранай
пасі́веранаю		 пасі́вераным пасі́веранымі
М. пасі́вераным пасі́веранай пасі́вераным пасі́вераных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пасі́вераны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пасі́вераны пасі́вераная пасі́веранае пасі́вераныя
Р. пасі́веранага пасі́веранай
пасі́веранае		 пасі́веранага пасі́вераных
Д. пасі́веранаму пасі́веранай пасі́веранаму пасі́вераным
В. пасі́вераны (неадуш.)
пасі́веранага (адуш.)		 пасі́вераную пасі́веранае пасі́вераныя (неадуш.)
пасі́вераных (адуш.)
Т. пасі́вераным пасі́веранай
пасі́веранаю		 пасі́вераным пасі́веранымі
М. пасі́вераным пасі́веранай пасі́вераным пасі́вераных

Кароткая форма: пасі́верана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пасі́вераны обве́тренный; см. пасі́вераць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пасі́вераны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пасівераць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасі́вераны verwíttert; wétterhart; rau

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сшэ́рхлы, -ая, -ае.

1. Пасівераны (пра скуру на твары, руках і пад.).

С. твар.

2. Здранцвелы, знямелы, зацёкшы.

Нага сшэрхла.

|| наз. сшэ́рхласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сшэ́рхлы, ‑ая, ‑ае.

Здранцвелы, знямелы, зацёкшы. Нага сшэрхла. // Пасівераны (пра скуру на руках, твары і пад.). Твар у Ліды бледны, нават сшэрхлы. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)