пасцяба́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пасцяба́ю пасцяба́ем
2-я ас. пасцяба́еш пасцяба́еце
3-я ас. пасцяба́е пасцяба́юць
Прошлы час
м. пасцяба́ў пасцяба́лі
ж. пасцяба́ла
н. пасцяба́ла
Загадны лад
2-я ас. пасцяба́й пасцяба́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час пасцяба́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пасцяба́ць сов., см. пасцёбаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пасцяба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае і пасцёбаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Пабіць (пугай, дубцом і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасцёбаць,

гл. пасцябаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

похлеста́ть сов., разг. пахваста́ць, пасцяба́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

постега́ть​I сов. (побить) разг. пасцяба́ць, пахваста́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

насцяба́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца і насцёбацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм.

1. Уволю пасцябаць сябе чым‑н. Насцябацца венікам у лазні.

2. Груб. Напіцца п’яным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)