пасты́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пасты́ну |
пасты́нем |
| 2-я ас. |
пасты́неш |
пасты́неце |
| 3-я ас. |
пасты́не |
пасты́нуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пасты́ў |
пасты́лі |
| ж. |
пасты́ла |
| н. |
пасты́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пасты́нь |
пасты́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пасты́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пасты́ць сов.
1. (стыть нек-рое время) посты́ть;
2. (о многом) осты́ть;
ужо́ ўсё ~ты́ла — уже́ всё осты́ло
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пасты́ць, ‑стыне; зак.
1. Астыць, прастыць — пра ўсё, многае. — Там усё, мусіць, пастыла. Й падагрэю! Гурскі.
2. Стыць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)