пастаця́начка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пастаця́начка пастаця́начкі
Р. пастаця́начкі пастаця́начак
Д. пастаця́начцы пастаця́начкам
В. пастаця́начку пастаця́начак
Т. пастаця́начкай
пастаця́начкаю		 пастаця́начкамі
М. пастаця́начцы пастаця́начках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Пастаця́нка, пастацяначка ’жняя’ (Нас., Касп.). Да постаць (гл.). Сюды ж пастаянна ’жняя, якая ідзе’наперадзе’ (гродз., Сцяшк. Сл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)